Ecritures finis: 120118

Ecritures finis: 120118

Pix' Daily confessions

4
Bron afbeelding: Bron: Pixabay.com

Soms ben ik oprecht verbaasd dat het regent, als ik weer eens een storm heb gecreëerd. De rug van di Mama (78) is geknakt en heel pijnlijk door liefst twee incidenten. Wij kregen een verwijsbrief voor de neuroloog, met het oog op een mri-scan. Maar daar kun je alleen met spoed terecht als de huisarts (?!) ook meent dat het zo niet langer kan.

Helaas vindt de huisarts – in opleiding – dat natuurlijk niet. Zij werkt liever een standaard protocol – nooit geweten dat de gezondheid van een mens te vergelijken met een protocol is – af. Eerst een pijnstillertje of drie per dag met aanvullend paracetemol. Mocht dat niet baten, dan fysiotherapie. Heb moeten smeken of er toch een foto kon worden gemaakt. En daarna ook gevraagd naar een mri-scan, waarvoor een huisarts geen opdracht mag geven: dus kregen we een verwijsbrief naar die neuroloog. Maar geen spoedafspraak, nee, daarvoor moet men eerst – half – doodgaan.

Ben ik nu cynisch? Jazeker. Intern ben ik hard op weg om te gaan gillen als een verwende hysterica die haar zin niet krijgt. En ook, vooral, ik maak me zorgen.

Van meerdere kanten hoor je dan adviezen, dat een chiropractor veel goeds kan betekenen voor een pijnlijke rug. Omdat we daar eerder terecht konden dan bij die neuroloog was dat mijn eerste andere optie. Scans zijn gemaakt. De onderste ruggewervel heeft het hard te verduren gehad. Volgens zo’n chiropractor betekent dat veel strekken en rekken. Oefeningen doen. Maar – ow, help – di Mama’s rug wordt met de dag steeds pijnlijker. Dus nu heerst alweer die vraag van mijn kant. Heb ik hier wel goed aan gedaan?

Ergens voel ik me een kat die nu in cirkels blijft rondrennen, na van grote hoogte te zijn gevallen. Ik run – en zou moeten stellen: met gemak maar nee, niet – twee huishoudens. En dat is, alweer oprecht, zeker niet een van mijn sterkste punten. Ik doe het met liefde, dat dan weer wel. En zo houd ik ook een oogje in het zeil.

Soms is het tussen de buien door even droog, maar ik weet nu dat zo’n storm tevens dat excuus is om je aan iemand vast te klampen. For better or worse.

Post-navigatie:

Wat je niet wil missen:

4 thoughts on “Ecritures finis: 120118

  1. Hoe lullig ook.. De gezondheid van een mens kan inderdaad in standaard protocollen gevat worden. 90% van de gevallen zijn daarmee afdoende te behandelen. Blijft die 10% over die iets anders heeft. Een ervaren arts die zijn patienten kent weet vaak bij voorbaat al in welke groep de patient in te delen. Eentje in opleiding volgt het protocol.
    Of je er wel of niet verstandig aan hebt gedaan naar een chiroetc te gaan weet ik niet. Dat zal de tijd uitwijzen.

    Succes en sterkte. Het valt niet mee als moeders ouder worden.

    1. @Wieb: Dank voor je waardevolle reactie, dat bevestigt maar weer eens mijn vermoedens… Tijd – of geduld – uitzitten is niet mijn sterkste eigenschap, maar dat wist je vast al. 😉 Dank je wel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Recent van Portfolio

Scroll Up
%d bloggers liken dit: