Pix' Daily confessions

Ecritures finis: 120118

E
13 januari 2018
4
Ecritures finis: 120118 ~ iPixtitude.nl

Soms ben ik oprecht verbaasd dat het regent, als ik weer eens een storm heb gecreëerd. De rug van di Mama (78) is geknakt en heel pijnlijk door liefst twee incidenten. Wij kregen een verwijsbrief voor de neuroloog, met het oog op een mri-scan. Maar daar kun je alleen met spoed terecht als de huisarts (?!) ook meent dat het zo niet langer kan.

Helaas vindt de huisarts – in opleiding – dat natuurlijk niet. Zij werkt liever een standaard protocol – nooit geweten dat de gezondheid van een mens te vergelijken met een protocol is – af. Eerst een pijnstillertje of drie per dag met aanvullend paracetemol. Mocht dat niet baten, dan fysiotherapie. Heb moeten smeken of er toch een foto kon worden gemaakt. En daarna ook gevraagd naar een mri-scan, waarvoor een huisarts geen opdracht mag geven: dus kregen we een verwijsbrief naar die neuroloog. Maar geen spoedafspraak, nee, daarvoor moet men eerst – half – doodgaan.

Ben ik nu cynisch? Jazeker. Intern ben ik hard op weg om te gaan gillen als een verwende hysterica die haar zin niet krijgt. En ook, vooral, ik maak me zorgen.

Van meerdere kanten hoor je dan adviezen, dat een chiropractor veel goeds kan betekenen voor een pijnlijke rug. Omdat we daar eerder terecht konden dan bij die neuroloog was dat mijn eerste andere optie. Scans zijn gemaakt. De onderste ruggewervel heeft het hard te verduren gehad. Volgens zo’n chiropractor betekent dat veel strekken en rekken. Oefeningen doen. Maar – ow, help – di Mama’s rug wordt met de dag steeds pijnlijker. Dus nu heerst alweer die vraag van mijn kant. Heb ik hier wel goed aan gedaan?

Ergens voel ik me een kat die nu in cirkels blijft rondrennen, na van grote hoogte te zijn gevallen. Ik run – en zou moeten stellen: met gemak maar nee, niet – twee huishoudens. En dat is, alweer oprecht, zeker niet een van mijn sterkste punten. Ik doe het met liefde, dat dan weer wel. En zo houd ik ook een oogje in het zeil.

Soms is het tussen de buien door even droog, maar ik weet nu dat zo’n storm tevens dat excuus is om je aan iemand vast te klampen. For better or worse.

Over mij

Pix

Hee hallo, ik ben Irene, mijn nick is Pix, en ik blog sinds 2002. Mijn schrijflust doet me vaak naar het toetsenbord grijpen. Dat alles onder het genot van veel koffie en chocolate bites, gewoon omdat alles nu eenmaal veel mooie – en lekkere – flow vergt. Enneuhm…, mijn haar zit ook nog ‘es altijd goed! Zie ook mijn about-pagina.

Gerelateerd

/ Wil je misschien ook lezen

Pix' Plog: 160118 ~ iPixtitude.nl

Pix’ plog: 160118

Lees meer
Blufpokereen in de hemel ~ iPixtitude.nl

Blufpokeren in de hemel

Lees meer
5 Punten waarom volwassen vrouwn graag in een 'Hello Kitty'-nachthemd slapen ~ iPixtitude.

5 Punten waarom volwassen vrouwen graag in een ‘Hello Kitty’-nachthemd slapen

Lees meer

Er zijn 4 reacties

  • Wieb schreef:

    Hoe lullig ook.. De gezondheid van een mens kan inderdaad in standaard protocollen gevat worden. 90% van de gevallen zijn daarmee afdoende te behandelen. Blijft die 10% over die iets anders heeft. Een ervaren arts die zijn patienten kent weet vaak bij voorbaat al in welke groep de patient in te delen. Eentje in opleiding volgt het protocol.
    Of je er wel of niet verstandig aan hebt gedaan naar een chiroetc te gaan weet ik niet. Dat zal de tijd uitwijzen.

    Succes en sterkte. Het valt niet mee als moeders ouder worden.

    • Pix schreef:

      @Wieb: Dank voor je waardevolle reactie, dat bevestigt maar weer eens mijn vermoedens… Tijd – of geduld – uitzitten is niet mijn sterkste eigenschap, maar dat wist je vast al. 😉 Dank je wel.

  • Ellie Schmitz schreef:

    Oh ja…die protocollen sterkte en geduld toegewenst.

  • Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

    Scroll Up
    %d bloggers liken dit: