Heet en koud

H

Ze las het boek van Heleen van Royen in een ruk uit. En daarna was douchen nooit meer hetzelfde. Stiekem vroeg ze zich af, hoeveel dames uit haar vrienden- en kennissenkring hetzelfde deden. Soms had ze danig behoefte om over dit soort zaken te praten, met een ieder die dat maar wilde, maar toch, ergens wist ze dat sommige zaken onbespreekbaar moesten blijven.

Ze besloot die avond eens vroeg naar bed te gaan, want de douche riep haar. Eigenlijk zonder er al te lang over na te denken deed ze de deur op het nachtslot, en kleedde ze zich uit. Terwijl ze een stiekeme blik op de spiegel wierp, wist ze dat die dag er een met een gouden randje was geweest, en ze zichzelf had overwonnen qua mentale strijdbaarheid.

De douche verwelkomde haar met haar krachtige stralen en ze liet het haar kalmpjes welgevallen. Toen, opeens leek het alsof een deur (haar deur) werd dichtgeslagen. Op haar huid ontstonden putjes dat haar angstig deed denken aan kippenvel en ze kreeg het even heel koud, terwijl het water toch loeiheet moest zijn. Toch was dat dwingende relaxende van een douche nemen even een plezante afleiding geweest. Ze droogde zich af, en besloot de voordeur even te checken. Deed het nachtslot er maar weer af. Mocht zich een noodsituatie voordoen, dan kon iedereen met de sleutel eenvoudigweg binnen wandelen.

Met een wat iebel gevoel, dat gevoel of ze een actrice in een slechte horrorfilm was, vleide ze zichzelf neer in haar bed. En streelde haar feline vriendjes even, die direct wisten dat het knuffeltijd was. Poeslief liet het zich kalmpjes welgevallen, haar knuffels. Maar ook nu, zag ze nu werkelijk dat poeslief werd afgeleid, haar oren keerden zich weg, richtten zich op de deur van haar slaapkamer door geluiden in haar gang, of verbeelde ze zich dat maar?

Ze schonk er maar geen aandacht aan, in dit flatgebouw klonk al dat geluid immers net dat beetje binnenshuis. En met haar slechthorendheid, wist ze immers nooit zeker of dat rare intuïtieve gevoel dat er iets niet pluis was, terecht was.

Even later werd ze met de schrik wakker. En wist dat het haar eigen gesnurk was geweest…

About the author

Pix

Hee hallo, ik ben Irene, mijn nick is Pix, en ik blog sinds 2002. Mijn schrijflust doet me vaak naar het toetsenbord grijpen. Dat alles onder het genot van veel koffie en chocolate bites, gewoon omdat alles nu eenmaal veel mooie - en lekkere - flow vergt. Enneuhm..., mijn haar zit ook nog 'es altijd goed! Zie ook mijn about-pagina.

Add comment

By Pix

Over mij

pic moi

Hee hallo, ik ben Irene, mijn nick is Pix, en ik blog sinds 2002. Mijn schrijflust doet me vaak naar het toetsenbord grijpen. Dat alles onder het genot van veel koffie en chocolate bites, gewoon omdat alles nu eenmaal veel mooie – en lekkere – flow vergt. Enneuhm…, mijn haar zit ook nog ‘es altijd goed! Zie ook mijn about-pagina.

handtekening

Volgen mag

Jouw favoriet!

Schrijven, dat kan, zie:

Scroll Up
%d bloggers liken dit: