Literaire shit

Literaire shit

Pix' Daily confessions

5
Bron afbeelding: icatchingdesign / Pixabay

En net als je denkt, dat het echte leven (lees: de zomeraanvang) mag beginnen, gebeurt er iets waardoor je leven geheel op z’n kop komt te staan. Slecht nieuws ontvangen, ik weet me er geen raad mee. Slecht nieuws in die zin, dat het je hele toekomstbeeld direct overboard gooit, terwijl het in feite alleen (nog) maar slecht nieuws is.

Ik zag mezelf plotseling een leven leiden, als een introverte Remy, helemaal alleen op de wereld. Ik kwam zo verstoken van menselijkheden te zitten, dat ik in zak en as belandde. En dat is – feitelijk – niet helemaal mijn ding. Het is mij dan ook een raadsel waarom dit nieuws me zodanig bij de strot grijpt dat een depressie bijna op de loer ligt.

Ik draalde maar rond in mijn koppie. Steeds weer datzelfde beeld wat voor mijn ogen vernietigd werd. Al is het nog steeds geen doel – want zo vooruitstrevend was ik al nooit – te noemen, maar natuurlijk heb ik een bepaald beeld voor ogen met betrekking tot mijn toekomst. Noem het een wereldbeeld. Noem het toekomstplannen. Voorzichtig. Ik was altijd al zo voorzichtig met die doelen. Ze worden toch nooit echt helemaal de waarheid.

Maar ergens – stiekem – weet ik dat ik me ook een bepaalde toekomst kan visualiseren. Alleen dat wilde niet goed vlotten. Ik zat maar met die negatieve insteek, terwijl ik juist richting positiviteit wil. Me een bepaalde toekomst wil visualiseren, inbeelden, inprenten, opdat het ook niet anders kán. En zal. Zijn.

Ik zocht afleiding van mijn eigen hoofd

In mijn boudoir houd ik boeken. De meest bekende titels liggen er. Ze wachtten op me. Maar ik pakte ze niet meer op.

Wat dat dan weer is?

Ik vermoed dat ik mijn eigen schrijfcapriolen in ere wil houden, en dat schrijven gaat me niet zo makkelijk af, als ik weer eens een boek tot me neem, waarvan de inhoud mijn grijze breincellen groen doet uitslaan. Van jaloezie.

Ow, en dan baal ik ook nog zo van het begrip: ‘literair’. Dus ik zocht het begrip ‘literaire waarde’ even op, moment:

Literaire waarde ~ In welke mate lezers/toehoorders iets van zichzelf herkennen in een verhaal, gedicht of toneelstuk of zich er bijzonder door aangesproken voelen

Nou, dat resultaat valt me dan weer alleszins mee. Waar ik maar mee wil zeggen, dat ik sindsdien weer drie (3) boeken heb gelezen. En ik langzamerhand weer zingeving ervaar door afleiding te vinden in het lezen van boeken.

Het mocht zachtjes aan tijd worden…

Post-navigatie:

Wat je niet wil missen:

5 thoughts on “Literaire shit

  1. Zonder lezen kan ik niet, maar heb de afgelopen tijd ook even een letterstilte gehad. Ben laatst ook weer begonnen, gelukkig. Veel sterkte. Ik klik leuk aan, maar als waardering, want leuk is het niet voor je. Fijn dat je weer aan het lezen bent, dat is wel een goede graadmeter. Liefs.

    1. @Ellie: Dank je wel, weer. En lezen is heerlijk, alsof je je even in een stukje niemandsland mag wanen (of die vakantie ver weg). 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Recent van Portfolio

Scroll Up
%d bloggers liken dit: