Pix beoefent de Shinto-kunst

P

Plotsklaps lag ik daar wakker te zijn. Ergens had een luide gong geslagen. Mijn rug voelde wat hards, blijkbaar lag ik op een matje in een kamer waar het minimalisme scheen te overheersen. De schuifdeur werd voorzichtig opengeschoven en een Japanse dame stapte naar binnen met een kan thee. Ze schonk een kopje in en met een uitnodigende hoofdbeweging overhandigde ze het. Dus rook ik er even aan en nam voorzichtig een slokje.

Ik had geen besef van tijd, dus tikte ik even op mijn linkerpols. De theedame wees naar een klok op de muur die bijna in volledige duisternis hing, en het licht ging aan. Het was 4.48 uur. Blijkbaar in de ochtend, omdat door het enige raam in deze kamer alleen de volle maan toescheen.

De dame stond op en liep naar een ander vertrek. Kwam uiteindelijk terug met wat kleding die ze voor me neerlegde. En terwijl ik me afvroeg waarom ik op dit belachelijk vroege tijdstip gewekt was, en de communicatie minimaal, kleedde ik me toch snel aan.

Klokslag 4:58 uur ging ze me voor naar buiten waar het ochtendlicht al begon door te schemeren. We liepen van een soort van erker naar een tuin door een ander vertrek weer naar buiten. Daar stond een wat oudere man. Hij boog diep toen hij ons zag. Ik wist niet beter dan die buiging op dezelfde wijze te beantwoorden. De dame boog nogmaals diep terwijl ze me daarna alleen liet met de man.

Ik draaide me om richting de man. Hij begon in het Engels een gesprek met me en vroeg of ik een goede nachtrust had gehad en vroeg of ik klaar was voor deze exercitie. Ik had geen idee waarover hij het had, was nog half in dromenland, vooral omdat deze situatie me zo vreemd voorkwam. Mijn opgetrokken wenkbrauw vertelde hem blijkbaar genoeg.

Zwijgend nam hij allerlei prachtig uitziende posities aan van waaruit een soort innerlijke harmonie ontstaat, Shinto-oefeningen. Ik had er wel eens over gelezen, maar was me er niet bewust van geweest dat we dat op dit tijdstip zouden gaan doen. Hij draaide zich af en toe om en nodigde me steeds weer uit om erin mee te gaan. En hoewel mijn gewrichten wat traag reageerden kopieerde ik zijn houding.

Badend in het zweet werd ik om 4:48 uur wakker. Het was een mooie droom geweest. En ik vroeg me af of mijn onderbewuste me iets trachtte te vertellen…

4 Reacties

Door Pix

Over mij

pic moi

Hee hallo, ik ben Irene, mijn nick is Pix, en ik blog sinds 2002. Mijn schrijflust doet me vaak naar het toetsenbord grijpen. Dat alles onder het genot van veel koffie en chocolate bites, gewoon omdat alles nu eenmaal veel mooie – en lekkere – flow vergt. Enneuhm…, mijn haar zit ook nog ‘es altijd goed! Zie ook mijn about-pagina.

handtekening

Categorieën o.a.

categorie Persoonlijke Hoogstandjes
categorie Pix over het Nieuws
categorie Persoonlijke Hoogstandjes

Scroll Up
%d bloggers liken dit: